1. Boşluğu tasarlamak: Mimar duvarı çizmez, duvarlar arasında kalacak boşluğu, ışığın o boşlukta nasıl duracağını, insanın o boşlukta nasıl yürüyeceğini çizer. Louis Kahn'ın dediği gibi, "Mekanı yaratan ışıktır."
2. Davranışı kurgulamak: İyi plan, güzel görünenden çok iyi çalışandır. Bir mutfağın tezgah yüksekliği, bir okul koridorunun genişliği, bir caminin avluya açılışı aslında bir yaşam senaryosu yazmaktır. Biz mekan değil, ritüel tasarlarız.
3. Kısıtlar içinde özgürlük: Mimarlık için "sanat" demek eksik kalır. Çünkü ressamın tuvali boştur, mimarınki doludur. Bütçe, yönetmelik, statik, deprem, komşu parseli, müteahhidin bildiği kalıp sistemi, iklim... Mimarlık tüm bu kısıtların içinde hala şiirsel bir karar verebilme inadıdır.
4. Zamanı yönetmek: Mimar olmayan için bina bittiğinde mimarlık biter. Mimar için o an başlar. O bina 10 yıl sonra nasıl eskiyecek, 50 yıl sonra nasıl hatırlanacak, betonu nasıl lekelenecek? Turgut Cansever'in hep dediği şey buydu, mimarlık zamanla imtihan olan tek sanat.
5. Etik bir duruş: Bu belki en ağır kısmı. Yaptığın şey 80 yıl orada duracak. Yanlış bir kentsel karar, kötü bir cephe, vicdansız bir malzeme seçimi sadece estetik değil, kul hakkı. Mimarların gözünde bu yüzden mimarlık sadece estetik değil, sorumluluk.
6. Hafıza inşası: En sonunda mimarlık bir hafıza meselesi. İnsanlar evlerini, okullarını, camilerini hatırlar. Zumthor'un dediği gibi, "Mimarlık kelimelerle konuşmaz, atmosferiyle kalır." Biz aslında insanların anılarına fon tasarlarız.
Bu yüzden mimarların kendi arasındaki sohbetler hiç bitmez. Aynı projeye bakıp biri strüktürü, biri ışığı, biri maliyeti, biri şiiri konuşur. Hepsi haklıdır.
Yorumlar
Yorum Gönder
Fikirleriniz Bizim İçin Kıymetli Teşekkür Ederiz.