RK Architectural Design Studio

​ Hayat ağlarını çoktan ötmüştür, sen mecnun mecnun gezerken rüzgar nereye eserse, Ağlamak neye yarar, gülmek varken, Yaşasan da bir kaybetsende bu hayat senin, Ağlaya ağlaya geçti ömrüm gözümden aksada yaş bir akmasada, Tahammülü zordur yaşamanın gerekse. İnsanlar bilmiyorlar, bilmekte istemiyorlar, Nasıl yaşanır ki bu ömür nasıl biter, Sen olsan da biter, olmasan da, Aynıdır zaman, mekan, İns’an. Nasıl olsa biter ömür dediğin. Sen olsan da biter olmasanda. İnsanlar yaşıyorlar hayatı anlamıyorlar, Lakin anlamamak daha güzel cahilce yaşamak daha kolay, Ettiğim sözlerden ancak insan olan anlar. San’attır, bizim işimiz anlamalıyız İns,an, Güzel işler yapmak için anlamalı her insan, Üzerimize vazife önce tanımalı yaratan’ı, Zengin fakir ne farkeder, önce İns’an, Etmeden önce mimarlık tanımalı mimar İnsan, Lakin kavuşmak ister her daim İnsan…                                           ...

Compilation by Architect Rıza Kılıç - Architectural Research Paper  Date: August 2026 - Ankara 1. Was There Architecture Before Prophet Adam? In Islamic sources, the general consensus is that there was no human being on earth before Prophet Adam. The conscious beings before him were the jinn. The Quran, Al-Baqarah 2:30, where angels say "Will You place upon it one who causes corruption therein and sheds blood?" is interpreted by exegetes as a reference to the corruption caused by previous inhabitants (jinn). A narration from Ibn Abbas states: "The sons of Can, called jinn, were on earth two thousand years before Adam was created." Bediuzzaman also notes that before the earth became suitable for human life, a conscious species of jinn existed. They had their own form of construction according to their nature. Narrations about Hin and Bin (pre-Adamic races) are considered Israiliyyat, transferred from old Iranian folklore, without an authentic Islamic basis. Conclusio...

Doğru olan neden artık güzel değil? Son 20 yıldır mimarlıkta tuhaf bir şey oluyor. Binalarımız her zamankinden daha doğru. Yönetmeliğe uygun, simülasyonu tam, maliyeti hesaplı, deprem yönetmeliğini sağlıyor. Ama bir o kadar da ruhsuz. Buna iki isim koydum: Olgu Mimarlığı ve İnançsız Mimari. 1. Olgu Mimarlığı: Her şey doğru, bir şey eksik Olgu, felsefede fact demek. Ölçülebilen, raporlanabilen, kanıtlanabilen şey. Olgu mimarlığı şunu söyler: Emsal 1.80, çekme 5 metre, Hmax serbest. Güneş kırıcı gerekli, rüzgar koridoru böyle. m2 maliyeti şu, geri dönüşü bu. Hepsi doğru. İtirazım yok. Ama hepsi mimarlık değil. Bu, Auguste Comte'un olguculuğunun şantiye hali. Kanıt var, anlam yok. Data var, ritüel yok. 3 boyutlu görseli kusursuz, ama eşiği yok. Bizim Ankara'da buna yönetmelik mimarlığı diyoruz. Dosya tam, ruhsat tam, ama bina yok. Çünkü mimarlık, yönetmeliğin bıraktığı boşlukta değil, o boşluğa rağmen verdiğin kararda başlar. Olgu mimarlığının dili rapordur. Sunumda he...

Bir toplumu yok etmenin en kısa yolu, ona ait olduğu yeri hatırlatan her şeyi susturmaktır. Ve bunu yapmanın en kestirme yolu bomba değildir; mimarlığı bir “süsleme” işine, mimarı da yalnızca imza atan bir teknisyene indirgemektir. Yıkımın İki Hızı Yıkımın hızlısını herkes tanır. Bir gecede silinen mahalleler, ateşe verilen köprüler, enkaza dönen çarşılar. Görünürdür, haber olur, tepki toplar. Ama asıl kalıcı olan, yavaş yıkımdır. Mimarlık ücretinin gereksiz bir masraf sayıldığı, imar kararlarının mekân kalitesi değil hız ve kâr üzerine kurulduğu, “herkes ev tasarlayabilir” denildiği an başlar. Her adım küçük bir taviz gibi görünür. Ama elli yıl sonra geriye kalan, birbirinin aynı, kimliksiz şehirlerdir — nerede olduğunuzu pencereden değil, tabeladan anladığınız yerler. Mostar: Bombanın Hedefi Taş Değildi 1993’te Hırvat topçusu, Mostar’daki tarihi köprüyü günlerce ateş altında tuttu. Köprünün şehrin savunmasında hiçbir stratejik değeri yoktu. Dört yüz yıldır iki yakayı, iki topluluğu b...

​ Mimarlıkta metafor, bir fikri doğrudan inşa etmek yerine onu başka bir şeye benzeterek inşa etmektir. Düz bir duvar örmek yerine, o duvarın bir dağ, bir zarf, bir filtre olduğunu söylemektir. Ve insanlar dağı anladığı için duvarı anlar. İki yönü var, ben ikisini de kullanıyorum aslında: 1. Mimarlıkta metafor: Binayı başka bir şeye benzeterek tasarlamak. 2. Mimarlığı metafor olarak kullanmak: Hayatı mimarlıkla anlatmak. "Toplumun temeli sağlam olmalı", "ilişkimizin çatısı çöktü" dediğimizde yaptığımız gibi. Asıl mesele birincisi. Neden ihtiyaç duyarız? Çünkü mimarlık soyut. Strüktür, sirkülasyon, ışık gibi kavramları müşteriye, jüriye, hatta kendine anlatmanın en kısa yolu benzetme. İyi bir metafor üç işi aynı anda yapar: Anlam verir: Boş bir kütle olmaktan çıkar. Formu disipline eder: Her karar "bu benzetmeye hizmet ediyor mu?" diye test edilir. Hafızada kalır: İnsanlar binayı değil, hikayesini anlatır. 3 Büyük Damar Mimarlık tarihinde ...